METİN YAZIM BİÇİMLERİ
Kişisel (Özel) Mektuplar

Arkadaşlık, aile bağları, aşk gibi herhangi bir yakınlığı olan iki kişinin birbirine duygu, düşünce ve yaşantılarını samimi bir üslupla ve yazılı olarak anlattığı mektuplardır.

Özellikleri:

- Konu ve uzunluk sınırı yoktur.

- Yaşamın her anı, her alanı ile ilgili olarak yazılabilir.

- Mektup yazan kişi ile mektubun yazıldığı kişi arasındaki ilişkinin gücü ve derinliği, mektubun içeriğini ve özelliklerini belirler.

- İçtenlik ve kişisellik esastır.

- Konuşma üslubu hakimdir.

- Yazım ve noktalama kurallarına özen gösterilmelidir.

Bazı mektuplar, bir yere davet etme, bir başarıyı ya da özel günü kutlama, başsağlığı veya geçmiş olsun dileği iletmek amacıyla kaleme alınabilir. Bu türden mektuplar genellikle kısa olmakla birlikte kişiler arasındaki ilişkiye bağlı olarak uzunluğu-kısalığı değişebilir. (Ayrıca bkz. Davetiye, kutlama, telgraf)

Sanat, siyaset, edebiyat, düşünce adamlarının birbirlerine, ailelerine, sevgililerine yazdıkları mektuplar, onların yaşamlarına ve dönemlerine ışık tutan birer belge niteliği taşır. Örneğin Van Gogh’un kardeşine yazdığı mektuplar Theo’ya Mektuplar, Kafka’nın sevgilisi Milena’ya yazdıkları Milena’ya Mektuplar, Bedri Rahmi Eyuboğlu’nun kardeşlerine yazdıkları Kardeş Mektupları, Cahit Sıtkı Tarancı’nın mektupları Evime ve Nihal’e Mektuplar, Ziya’ya Mektuplar adıyla kitaplaştırılmıştır.

Örnek metin: Behçet Necatigil- Serin Mavi(Behçet Necatigil’den Eşine Mektuplar), Hazırlayanlar: Selma Esemen Necatigil- Ayşe Sarısayın Necatigil, İst., Yapı Kredi Yayınları, İst., 1999: 88-89.

Örnek metin: Ziya Gökalp, “Kızı Hürriyet’e”, Türk Dili Dergisi, Mektup Özel Sayısı, 274, Temmuz 1974: 223.

Örnek metin: Emily Dickinson, “Albay Thomas Wentworth Higginson’a”, Türk Dili Dergisi, Mektup Özel Sayısı, 274, Temmuz 1974: 566.

Örnek metin: Rainer Maria Rilke- Rilke’nin Mektupları(Çev.Kâmuran Şipal), İst., Düşün Yayınları, 1983: 84-85.

Örnek metin: Nazım Hikmet- Piraye’ye Mektuplar I(Derleyen: Memet Fuat), İstanbul, Adam Yayınları, 1998: 122-123.

Örnek metin: Cemal Süreya, Onüç Günün Mektupları, İstanbul, Can Yayınları, 1992: 15-17.